رساله حاضر عهده ‏دار نقد آراء هيوم در زمينه تئورى شناخت و مابعد الطبيعه است. در اين مقدمه به دو مطلب خواهيم پرداخت

هيوم (1711-1776) در اوايل قرن هيجدهم ميلادى در انگلستان متولد شد و در اواخر همان قرن در اين كشور درگذشت

مقصود لاك از شهود درونى همان شهود بى واسطه آد می نسبت به وجود خود و اراده خويش است كه در اصطلاح ارسطوئيان به آن، علم حضورى می ‏گويند

هیوم می گوید: بشر چيزى نيست جز بسته يا مجموعه‏اى از ادراكات گوناگون كه به سرعت غير قابل تصورى يكديگر را تعقيب می ‏كنند و ...

تمام احساسات و تصور كردن‏ها و تصميم گرفتن‏ها، افعال فاعل انديشه است و معقول نيست «فاعل انديشه» با «افعال انديشه» يكى باشد

از آنجا كه افعال درونى و بيرونىِ فاعل انديشه بر اساس آگاهى و اختيارش به وجود می ‏آيد، «فاعل انديشه» را علت آگاه هم می نامند

نفس انسان بر خلاف جسم، از هيچ عرضى تركيب نيافته بلكه جوهر محض است. گرچه تمام اَعراض نفس دگرگون می ‏شود...

از خصوصيات ديگر فاعل انديشه، وحدت حقيقى و مستمر آن است. به بيان ديگر من فاعل انديشه، غير قابل تقسيم است

اگر مقصود هيوم از اينكه «من انطباعى يگانه از خود ندارم» آن است كه من تصورى حسى يا محسوس خارجى نيستم، گفتارى صحيح است. اما اگر ...

ماده ـ يعنى الكترون و پروتون ـ هرگز حركت و حرارت و ساير صفات خود را نه درك می ‏كند و نه در ايجاد آنها يا در باره كارهايش اختيارى دارد