كتابي را كه در پيش رو داريد مباحث درسي است كه جناب استاد آيه الله سيد محمد رضا علوي سرشكي در سال تحصيلي 83 – 84 درباره «فلسفه حقوق»، ارائه دادند

«فلسفه حقوق» نيز مقدمه‌اي براي فلسفه سياسي و فلسفه اخلاق است. زيرا در فلسفه اخلاق از عدالت بحث مي‌شود.

ايشان حق را مرکب از دو چيز دانسته اختصاص و قدرت. اما هرگز چنين نيست بلكه اختصاص طبيعي، فرزند اين مادر بودن ، علت حق است نه اينكه اختصاص معني حق باشد

مهمترين «تقسيم حقوق»، عبارت از تقسيم حقوق به «حقوق طبيعي» و «حقوق وضعي» است

طرفداران «حقوق» طبيعي مي‌گويند ذات اشيا طوري است كه رفتار انسان نسبت به فلان ذات بايد چنين باشد و مخالف آن خلاف حق است

به نظر مي‌رسد كه تعبير حكم عقل بر «مقتضاي طبيعت» تعبير مناسبي براي حقوق طبيعي باشد و اين حكم عقل است

آنچه ميتوان گفت اين است كه «حقوق طبيعي» همان بديهيات حقوق است همچون قضايي رياضی نسبت به بديهياتش

. هيچ علمي بدون معلومات قبلي شكل نمي‌گيرد؛ اگر همه چيز مجهول باشد و هيچ مقدمه معلومي در دست نباشد پيشرفت علمي نمي‌توان نمود

بعضي «حقوق طبيعي را يك مكتب و حقوق قراردادي را مكتب ديگر و حقوق الهي را مكتب سوم به حساب آورده اند» ولي به نظر ما درست نيست

تفاوت سه دسته حقوق فوق الذكر با هم اين است كه حقوق طبيعي نظري غير قابل تغيير است و اما حقوق وضعي، تغيير پذيرهستند