فلسفه جديد نوعى «شناخت‏شناسى» است كه درباره خطاپذيرى يا عدم خطاپذيرى يقين‏هاى ششگانه در منطق ارسطوئى سخن مى‏گويد

راسل درباره ارسطو چنين مى‏گويد: «به هنگام خواندن آثار هر فيلسوف مهمى خصوصاً ارسطو، بايد افكار او را از دو جهت مطالعه كرد: يكى با توجه به اسلافش و يكى با توجه به اخلافش

ارسطو با تدوين منطق موجود در عصر خود، آن را وسيله‏اى براى حفظ فكر از خطا، مى‏دانست، اين به خاطر آن بود كه وى برهان را، يگانه صورت صحيح فكر كردن تلقى مى‏كرد

در جمع بندى اين قوانين يا از جزء به كل مى‏رسيم يا از كل به جزء و هيچ كدام از اينها، قياس ارسطوئى ناميده نمى‏شوند

پيشگامان فلاسفه اسلامى يكى از منابع عمده‏اى كه آراء ارسطو را از آن اخذ كرده‏اند، اثولوجيا فلوطين مى‏باشد و عقايد فلوطين كه پايه گذار مكتب نوافلاطونى است را به نام عقايد ارسطو، تلقى كرده‏اند

هر رشته علمى و فلسفى، در راه رسيدن به اهداف خويش به تناسب موضوع خود، روش مخصوص به خود را دارد؛ مثلاً علوم تجربى كه در موضوع‏هاى تجربه پذير تحقيق مى‏كند، روش تجربى دارد

«موضوع فلسفه اولى» همان طور كه ارسطو در كتاب متافيزيك خود، در فصل يكم مى‏گويد: موجود به طور مطلق و به عبارت ديگر موجود بما هو موجود است

مقولات نسبيّه كه هفت مقوله از نه مقوله ارسطوئى را تشكيل مى‏دهند، از اعراض خارجيه نيستند و ماهيت مستقلى ندارند؛ يعنى جنس الاجناس موجودات نمى‏باشند

اين نكته را نبايد فراموش كرد كه ارسطو تنها در توجيه كلى مبدأ حركت و نظم عالم يعنى وصول به محرك ذى شعور غيرمتحرك درست رفته است

در برهان حركت، ارسطو مى‏گويد: ماده به خودى خود حركت ندارد و هر جسم متحركى، حركت را از خارج گرفته است.